Als mijn dag van oversteken komt, over 100 jaar dan.

Als mijn dag van oversteken komt, over 100 jaar dan.

Tijd

Als mijn dag van oversteken komt, over 100 jaar dan kijk ik met een lach terug.
De tijd gaat snel en wij zelf bij tijden nog sneller, zo lijkt dit  met de drukte van aller dag.
Stil staan bij wat is in het moment zelf, een kunst op zichzelf, eentje die de moeite waard is om te leren.

We zijn gewend om doelen te stellen voor onszelf, ons gezin of het bedrijf. Ergens naar toe werken geeft handvatten. Hierdoor kun je ook gericht dingen halen en afmaken, een fijn en veilig gevoel. Alleen wat is het dat je nu zou willen op dit moment? En wat wordt op de lange baan geschoven. Onder de noemer geen tijd of juist dat komt nog wel, in de wetenschap er is tijd genoeg.

Dat laatste is natuurlijk helemaal niet zeker geen idee hoe lang je hier mag rond leven, gelukkig ook maar. Zelf zeg ik altijd leef je leef je leven en leef het nu, voor mij is dat genieten van de momenten. Deze momenten welke leuk en ook wel eens niet leuk zijn, bewust mee maken. Ze worden dan herinneringen om aan terug te denken, weer van te genieten en leren, maar niet om in vast te blijven hangen.

Uitstel is er vaak omdat er geen tijd zou zijn, geen tijd die we er zelf voor vrij maken.
Angst voor zeg het maar?  Waardoor iets toch niet gedaan wordt.
Eerder was het ook voor mij angst, tijd en drukte die het echte momenten vangen tegen hield.

Mijn moeder heeft mij laten zien en laten ervaren hoe kostbaar het leven is. Zij zag letterlijk de kleine dingen des levens. Ze was ziek en straalde, stond stil en was vastberaden alles er nog uit te halen wat in zat. De vogels die voorbij vlogen zag ze, een vlinder die lande kreeg ook aandacht. En jij zie jij dit ook? Zij zag ook de mensen die haar niet zagen en nee niet omdat zij ziek was en in een rolstoel zat. De rolstoel die ik met liefde drukte zodat we samen buiten waren. Ze zag mensen bezig met van alles, vooral met de telefoon en drukte van aller dag, dat is waarom men haar niet zag.

Als voor mij bewijze van spreken over 100 jaar de tijd van oversteken komt, kijk ik met trots terug op mijn geschreven verhaal. Waarin hoogte punten waren en diepte punten, te veel momenten om op te noemen. Ik kijk alleen niet terug van had ik toen maar of waarom heb ik nooit en wat als.

Ik leef mijn leven en ik leef het nu, elke dag een nieuwe bladzijde en elke 30 seconden de kans om keuzes te maken.
Lief leven dankbaar dat ik mag leven.

Liefs Claudette

Als mijn dag van oversteken komt, over 100 jaar dan.
Tags:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *